كاش وقتی زندگی فرصت دهد

 

گاهی از پروانه ها یادی كنیم

 

كاش بخشی از زمان خویش را

 

وقف قسمت كردن شادی كنیم

 

كاش وقتی چشم هایی ابریند

 

به خود آییم و سپس كاری كنیم

 

از نگاه زرد گلدانهایمان

 

كاش با رغبت پرستاری كنیم

 

كاش دلتنگ شقایق ها شویم

 

به نگاه سرخ شان عادت كنیم

 

كاش شب وقتی كه تنها می شویم

 

با خدای یاس ها خلوت كنیم

 

كاش گاهی در مسیر زندگی

 

باری از دوش نگاهی كم كنیم

 

فاصله های میان خویش را

 

با خطوط دوستی مبهم كنیم

 

كاش مثل آب مثل چشمه سار

 

گونه نیلوفری را تر كنیم

 

ما همه روزی از اینجا می رویم

 

كاش این پرواز را باور كنیم

 

كاش بین ساكنان شهر عشق

 

رد پای خویش را پیدا كنیم

 

كاش با الهام از وجدان خویش

 

یك گره از كار دل ها واكنیم

 

كاش رسم دوستی را ساده تر

 

مهربان تر آسمانی تر كنیم

 

كاش در نقاشی دیدارمان

 

شوق ها را ارغوانی تر كنیم

 

ابیاتی منتخب از شعر چند تکه آرزو در مجموعه اشعار ماجرای یک عشق سروده مریم حیدر زاده

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 12 اسفند 1388    | توسط: مریم حلم زاده    | طبقه بندی: شعر،     | نظرات()